ανεμελιά

ουσιαστικό

1. Ψυχική κατάσταση ανθρώπου που δεν έχει έγνοιες, φροντίδες ή στενοχώριες.

2. Έλλειψη σοβαρότητας, περίσκεψης ή αίσθησης κινδύνου.

Συνώνυμα

ξεγνοιασιά αμεριμνησία αφροντισιά αμεριμνία αβασανισιά ελαφρότητα χαλαρότητα αμελησία αταραξία ραθυμία αδιαφορία απερισκεψία γαλήνη ανενοχλησία

Αντώνυμα

έγνοια σκοτούρα φροντίδα μέριμνα ανησυχία άγχος υπευθυνότητα στενοχώρια σοβαρότητα προνοητικότητα βάρος

Παραδείγματα χρήσης

  • Νοσταλγώ συχνά την ανεμελιά των παιδικών μου χρόνων στο χωριό.
  • Η υπερβολική ανεμελιά στη διαχείριση των χρημάτων τον οδήγησε γρήγορα σε οικονομικό αδιέξοδο.
  • Αντιμετώπιζε τις δυσκολίες της καθημερινότητας με μια αξιοζήλευτη ανεμελιά.
  • Οι καλοκαιρινές διακοπές στο νησί μάς χάρισαν λίγες μέρες απόλυτης ανεμελιάς.