δίκη

ουσιαστικό

1. Η νομική διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου κατά την οποία εξετάζεται μια υπόθεση και εκδίδεται απόφαση.

2. Νομική διαμάχη ή αντιδικία μεταξύ δύο ή περισσότερων πλευρών.

3. (μεταφορικά ή λόγια) Τιμωρία, νέμεση ή θεία ανταπόδοση για ένα σφάλμα ή αδίκημα.

Η δίκη των κατηγορουμένων αναβλήθηκε για τον επόμενο μήνα λόγω απεργίας των δικαστικών υπαλλήλων.
Παρακολούθησε με κομμένη την ανάσα όλη τη δίκη από τα έδρανα του ακροατηρίου.
Μετά από πολυετείς δίκες, οι δύο οικογένειες κατάφεραν τελικά να επιλύσουν τις κτηματικές τους διαφορές.
Στο τέλος του έργου αποδίδεται η θεία δίκη και τιμωρούνται οι αυτουργοί της ύβρεως.