καταγωγή

ουσιαστικό

1. Ο τόπος ή η γεωγραφική περιοχή από όπου προέρχεται κάποιος.

2. Η οικογενειακή, φυλετική ή κοινωνική σειρά προγόνων και το γενεαλογικό δέντρο.

3. Η απαρχή, η γένεση ή η αφετηρία της δημιουργίας και εξέλιξης ενός όντος, πράγματος ή φαινομένου.

Συνώνυμα

προέλευση ρίζα φύτρα γένος γενιά σόι καταβολή γένεση απαρχή πηγή σπορά ράτσα αρχή αίμα ρίζωμα

Αντώνυμα

προορισμός κατάληξη τέλος τέρμα απόληξη έκβαση αποτέλεσμα απόγονοι

Παραδείγματα χρήσης

  • Παρόλο που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο εξωτερικό, διατηρεί άρρηκτους δεσμούς με τον τόπο της καταγωγής του.
  • Το μνημειώδες έργο του Κάρολου Δαρβίνου για την καταγωγή των ειδών άλλαξε ριζικά τη βιολογία.
  • Δεν έκρυψε ποτέ την ταπεινή λαϊκή του καταγωγή, αντίθετα δήλωνε υπερήφανος για αυτήν.
  • Οι γλωσσολόγοι ερευνούν ακόμα τη σκοτεινή καταγωγή ορισμένων ιδιωματικών λέξεων.