μοναχικά

επίρρημα

1. Χωρίς συντροφιά, παρέα ή βοήθεια από άλλους· κατά μόνας.

2. Σε κατάσταση απομόνωσης ή αποξένωσης από το κοινωνικό περιβάλλον.

3. Με τρόπο που χαρακτηρίζεται από ησυχία, ερημιά ή απόσυρση από την πολυκοσμία.

Συνώνυμα

μοναχικώς απομονωμένα απόμερα παράμερα ερημικά χωριστά αποτραβηγμένα ασκητικά ερημίτικα ξεμοναχιασμένα ακοινώνητα ιδιωτικά αυτόνομα ανεξάρτητα

Αντώνυμα

συντροφικά ομαδικά κοινωνικά συλλογικά μαζί αντάμα παρέα κοινοτικά δημόσια

Παραδείγματα χρήσης

  • Περνάει τα απογεύματά του μοναχικά, διαβάζοντας βιβλία στο μπαλκόνι.
  • Μετά τη συνταξιοδότηση επέλεξε να ζήσει μοναχικά σε ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό.
  • Το παλιό ξωκλήσι στεκόταν μοναχικά στην κορυφή του λόφου.
  • Προτιμά να ταξιδεύει μοναχικά, γιατί έτσι νιώθει μεγαλύτερη ελευθερία.