ξερίζωμα

ουσιαστικό

1. Η αφαίρεση φυτού από το έδαφος μαζί με τις ρίζες του.

2. Ο βίαιος ή αναγκαστικός εκπατρισμός ανθρώπων και η απομάκρυνση από την πατρίδα ή τις εστίες τους.

3. Η ολοκληρωτική εξάλειψη, πάταξη ή καταστροφή ενός φαινομένου, πάθους ή κατάστασης.

ξεριζωμός εκρίζωση εκρίζωμα ξεσπίτωμα εκπατρισμός διωγμός εξάλειψη εξόντωση αφανισμός βγάλσιμο απόσπαση προσφυγιά εξορία πάταξη εξάρθρωση

φύτεμα φύτευση ρίζωμα ριζοβόλημα εγκατάσταση εδραίωση στερέωση επαναπατρισμός παλιννόστηση παγίωση

Το ξερίζωμα των αιωνόβιων ελαιόδεντρων για τη διάνοιξη του δρόμου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
Η Μικρασιατική Καταστροφή οδήγησε στο βίαιο ξερίζωμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από τις πατρογονικές τους εστίες.
Η εξυγίανση του συστήματος απαιτεί το οριστικό ξερίζωμα των φαινομένων διαφθοράς.
Μετά το ξερίζωμα του φρονιμίτη, ο γιατρός τού συνέστησε ξεκούραση και παυσίπονα.