ταξιδιώτης

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που πραγματοποιεί ταξίδι ή μετακινείται από έναν τόπο σε άλλον για αναψυχή, εργασία ή εξερεύνηση.

2. Επιβάτης μεταφορικού μέσου.

3. Άτομο που διάγει βίο περιπλάνησης ή διασχίζει έναν χώρο χωρίς μόνιμη εγκατάσταση.

περιηγητής οδοιπόρος στρατοκόπος διαβάτης τουρίστας επιβάτης περαστικός περιπλανώμενος επισκέπτης νομάδας πλάνης εξερευνητής προσκυνητής απόδημος δρομολάτρης

Ο κουρασμένος ταξιδιώτης σταμάτησε στο πανδοχείο για να ξεκουραστεί πριν συνεχίσει την πορεία του.
Κάθε καλοκαίρι το νησί υποδέχεται χιλιάδες ταξιδιώτες από κάθε γωνιά του πλανήτη.
Ως ανήσυχος ταξιδιώτης της ζωής, αναζητούσε διαρκώς νέες εμπειρίες και διαφορετικούς πολιτισμούς.
Οι ταξιδιώτες της πρωινής πτήσης παρακαλούνται να κατευθυνθούν στην πύλη επιβίβασης.