δήμευση

ουσιαστικό

1. Αναγκαστική αφαίρεση περιουσιακών στοιχείων ή του συνόλου της περιουσίας ενός προσώπου από το κράτος χωρίς αποζημίωση, ως παρεπόμενη ποινή ή κύρωση για σοβαρό αδίκημα.

2. Αυθαίρετη ή αναγκαστική ιδιοποίηση αγαθών από εξουσιαστικό φορέα.

Συνώνυμα

κατάσχεση δέσμευση αποστέρηση επίταξη σεκβέστρο αφαίρεση απαλλοτρίωση κρατικοποίηση εθνικοποίηση ιδιοποίηση υφαρπαγή αρπαγή κατακράτηση παρακράτηση

Αντώνυμα

απόδοση επιστροφή αποδέσμευση παραχώρηση αποκατάσταση αποζημίωση απελευθέρωση άρση χορήγηση δωρεά

Παραδείγματα χρήσης

Το δικαστήριο διέταξε την άμεση δήμευση όλης της περιουσίας του κατηγορουμένου ως προϊόντος εγκληματικής δραστηριότητας.
Οι τελωνειακές αρχές προχώρησαν σε δήμευση των λαθραίων καπνικών προϊόντων.
Μετά το πραξικόπημα, το αυταρχικό καθεστώς επέβαλε μαζικές δημεύσεις περιουσιών των πολιτικών του αντιπάλων.
Ο νέος νόμος προβλέπει τη δήμευση των οχημάτων όσων συλλαμβάνονται να οδηγούν υπό την επήρεια αλκοόλ κατ' εξακολούθηση.