κακοπροαίρετος

επίθετο

1. Αυτός που διακατέχεται από κακή διάθεση, κακή πρόθεση ή δολιότητα απέναντι σε πρόσωπα ή καταστάσεις.

2. Αυτός που γίνεται ή εκδηλώνεται με εμπάθεια, υστεροβουλία ή διάθεση υπονόμευσης (για λόγια, ενέργειες ή κρίσεις).

κακόβουλος κακόπιστος υστερόβουλος κακόψυχος δόλιος εμπαθής κακοήθης μοχθηρός καχύποπτος χαιρέκακος φθονερός πονηρός δύσπιστος δηκτικός στριμμένος

καλοπροαίρετος καλόβουλος καλόπιστος ανυστερόβουλος άδολος καλόκαρδος καλόψυχος αγαθός ειλικρινής αγνός

Δεν περίμενα τόσο κακοπροαίρετη κριτική για ένα έργο που έγινε με τόση αγάπη.
Είναι τόσο κακοπροαίρετος άνθρωπος που πάντα υποπτεύεται κρυφά κίνητρα πίσω από κάθε καλή πράξη.
Μην είσαι κακοπροαίρετος, δεν το είπε με σκοπό να σε προσβάλει.
Οι κακοπροαίρετες φήμες που διαδόθηκαν είχαν ως μόνο στόχο να βλάψουν την υπόληψή του.