ρεματιά

ουσιαστικό

1. Φυσική βαθιά αυλάκωση ή κοίτη του εδάφους ανάμεσα σε πλαγιές, από όπου ρέει ή κατέρχεται χείμαρρος, συνήθως με πυκνή παρόχθια βλάστηση.

2. Στενή και απότομη μικρή κοιλάδα ή χαράδρα.

Συνώνυμα

λαγκαδιά ρέμα χαράδρα φαράγγι νεροσυρμή νεροφαγιά κοίτη χείμαρρος ρυάκι κοιλάδα χαντάκι λάκκος τάφρος βάραθρο γκρεμός

Αντώνυμα

κορυφογραμμή ράχη κορυφή ύψωμα βουνοκορφή λόφος οροπέδιο πλάτωμα πεδιάδα κάμπος

Παραδείγματα χρήσης

  • Το καλοκαίρι περπατούσαμε στη δροσερή ρεματιά κάτω από τη βαθιά σκιά των πλατάνων.
  • Μετά την ξαφνική νεροποντή, η ρεματιά φούσκωσε επικίνδυνα και παρέσυρε κλαδιά και πέτρες.
  • Από το βάθος της ρεματιάς ακουγόταν το γάργαρο κελάρυσμα του τρεχούμενου νερού.
  • Οι περιπατητές ακολούθησαν το παλιό μονοπάτι που διέσχιζε τις κατάφυτες ρεματιές του βουνού.