σκληροκαρδία

ουσιαστικό

1. Έλλειψη συμπόνιας, οίκτου και συναισθηματικής ευαισθησίας απέναντι στον πόνο ή τις ανάγκες των συνανθρώπων· σκληρή, ανελέητη ψυχική διάθεση.

Συνώνυμα

ασπλαχνία απονιά απανθρωπιά ανελεημοσύνη ακαρδία σκληρότητα αναλγησία πώρωση αναισθησία ψυχρότητα αγριότητα κακία αδιαφορία ακαμψία

Αντώνυμα

καλοκαρδία ευσπλαχνία συμπόνια ανθρωπιά ευαισθησία καλοσύνη οίκτος τρυφερότητα συμπάθεια πονιά

Παραδείγματα χρήσης

  • Η σκληροκαρδία του δεν τον άφησε να συγκινηθεί ούτε μπροστά στα δάκρυα των παιδιών του.
  • Όλοι στο χωριό σχολίαζαν τη σκληροκαρδία του τοκογλύφου, που έπαιρνε τις περιουσίες των φτωχών χωρίς ίχνος οίκτου.
  • Στα εκκλησιαστικά κείμενα καταδικάζεται συχνά η σκληροκαρδία όσων αρνούνται να μετανοήσουν και να συγχωρήσουν.
  • Πίσω από τη φαινομενική αυστηρότητα του χαρακτήρα του δεν κρυβόταν σκληροκαρδία, αλλά ένας βαθύς φόβος μήπως πληγωθεί.