τεμαχισμός

ουσιαστικό

1. Το κόψιμο ή η διαίρεση ενός υλικού σώματος ή αντικειμένου σε κομμάτια.

2. Η διαίρεση μιας έκτασης (π.χ. γης), ενός κράτους ή ενός ενιαίου συνόλου σε μικρότερα τμήματα.

Συνώνυμα

κομμάτιασμα κατάτμηση κατακερματισμός διαμελισμός κατατεμαχισμός κόψιμο λιανισμός ξεκομμάτιασμα διαίρεση διαχωρισμός μερισμός διαμερισμός διάσπαση θρυμματισμός αποκοπή

Αντώνυμα

ένωση ενοποίηση συνένωση σύνθεση συγχώνευση συναρμολόγηση συσσωμάτωση συγκρότηση συγκόλληση

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο τεμαχισμός του κρέατος έγινε με απόλυτη ακρίβεια από τον έμπειρο κρεοπώλη.
  • Ο διαρκής τεμαχισμός των αγροτεμαχίων αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για την αποδοτικότητα των καλλιεργειών.
  • Η μυστική συμφωνία των ισχυρών δυνάμεων προέβλεπε τον τεμαχισμό της ηττημένης αυτοκρατορίας σε ζώνες επιρροής.
  • Μετά τον τεμαχισμό των κορμών των δέντρων, τα ξύλα αποθηκεύτηκαν για τον χειμώνα.