φοιτητής

ουσιαστικό

1. Αυτός που σπουδάζει σε ανώτατο ή ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα (πανεπιστήμιο, πολυτεχνείο κ.λπ.).

2. Αυτός που παρακολουθεί μαθήματα σε κάποια σχολή, εκπαιδευτήριο ή σεμινάριο· σπουδαστής.

σπουδαστής σπουδάζων προπτυχιακός τελειόφοιτος πρωτοετής μεταπτυχιακός μαθητής εκπαιδευόμενος διδασκόμενος υπότροφος ακροατής κολεγιόπαιδο

Ως πρωτοετής φοιτητής, δυσκολεύτηκε αρκετά να προσαρμοστεί στους απαιτητικούς ρυθμούς της σχολής.
Οι φοιτητές του τμήματος συγκεντρώθηκαν στο κεντρικό αμφιθέατρο για την έναρξη του εξαμήνου.
Η έκπτωση στα μέσα μαζικής μεταφοράς παρέχεται με την επίδειξη του πάσου φοιτητή.
Την περίοδο της εξεταστικής, οι φοιτητές γεμίζουν καθημερινά τα αναγνωστήρια της βιβλιοθήκης.