ανύψωμα

ουσιαστικό

1. Μικρός λόφος ή τμήμα εδάφους που εξέχει από τη γύρω επιφάνεια.

2. Η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του να σηκώνεται κάτι ψηλότερα.

Συνώνυμα

ύψωμα λόφος γήλοφος έξαρμα λοφίσκος έπαρμα βουναλάκι ανύψωση ύψωση σήκωμα τούμπα ράχη ανέβασμα ανάταση βουνό

Αντώνυμα

κοίλωμα βαθούλωμα βύθισμα πεδιάδα κάμπος λακκούβα χαμήλωμα κατέβασμα βύθιση τάφρος χαράδρα

Παραδείγματα χρήσης

  • Οι στρατιώτες οχυρώθηκαν στο ανύψωμα για να έχουν καλύτερη εποπτεία της πεδιάδας.
  • Από το μικρό εκείνο ανύψωμα μπορούσες να διακρίνεις ολόκληρο τον κόλπο μέχρι το λιμάνι.
  • Το αυτοκίνητο δυσκολεύτηκε να περάσει το απότομο ανύψωμα του χωματόδρομου.
  • Τα φυσικά ανυψώματα της περιοχής προσέφεραν προστασία από τις συχνές πλημμύρες του ποταμού.