αποτρεπτικός

επίθετο

1. Που αποτρέπει, που έχει τη δύναμη ή τον σκοπό να εμποδίσει κάποιον από το να προβεί σε μια ανεπιθύμητη ή επιζήμια ενέργεια.

2. Που λειτουργεί αποθαρρυντικά ή απωθητικά, προκαλώντας δισταγμό λόγω δυσκολίας, κόστους ή άλλων αρνητικών παραγόντων.

ανασταλτικός αποθαρρυντικός ανασχετικός προληπτικός εμποδιστικός παρεμποδιστικός απαγορευτικός αναχαιτιστικός απωθητικός εκφοβιστικός περιοριστικός κατασταλτικός ασύμφορος αποκρουστικός

προτρεπτικός ενθαρρυντικός παρακινητικός δελεαστικός ελκυστικός διευκολυντικός υποκινητικός υποβοηθητικός ευνοϊκός προαγωγικός

Η χώρα διατηρεί ισχυρές ένοπλες δυνάμεις με καθαρά αποτρεπτικό χαρακτήρα.
Το υπερβολικά υψηλό κόστος των διδάκτρων λειτούργησε ως αποτρεπτικός παράγοντας για πολλούς υποψηφίους.
Η παρουσία καμερών ασφαλείας έχει συνήθως αποτρεπτική επίδραση σε επίδοξους διαρρήκτες.
Η αυστηροποίηση των ποινών εφαρμόστηκε για λόγους αποτρεπτικούς, ώστε να μειωθούν οι παραβάσεις.