γόνος

ουσιαστικό

1. Άμεσος απόγονος ή τέκνο, συνηθέστερα οικογένειας με υψηλή κοινωνική, οικονομική ή ιστορική θέση.

2. Το σύνολο των γονιμοποιημένων αυγών, των προνυμφών ή των νεαρών ατόμων ψαριών και άλλων υδρόβιων οργανισμών.

Συνώνυμα

απόγονος τέκνο βλαστός διάδοχος κληρονόμος παιδί φύτρα σπλάχνο σπόρος παραφυάδα γέννημα αυγά γέννα κανακάρης

Αντώνυμα

πρόγονος προπάτορας γεννήτορας γονέας αρχηγέτης πατέρας πρόπαππος

Παραδείγματα χρήσης

  • Είναι γόνος παλιάς και επιφανούς οικογένειας της Κέρκυρας.
  • Η εντατική υπεραλίευση με στενά δίχτυα καταστρέφει τον θαλάσσιο γόνο.
  • Ως ο μοναδικός γόνος της δυναστείας, ανέλαβε νωρίς τα ηνία των επιχειρήσεων.
  • Το λιμεναρχείο απαγόρευσε το ψάρεμα στην περιοχή ώστε να προστατευτεί ο γόνος των ψαριών.