σπλάχνο

ουσιαστικό

1. Εσωτερικό όργανο του σώματος ανθρώπου ή ζώου, κυρίως της θωρακικής ή κοιλιακής κοιλότητας (συχνά στον πληθυντικό: εντόσθια).

2. (μεταφορικά) Το παιδί, ο απόγονος σε σχέση με τους γονείς του.

Συνώνυμα

σωθικό εντόσθιο τέκνο παιδί βλαστός γέννημα καρπός απόγονος έγκατα βάθος ευσπλαχνία συμπόνια έλεος οίκτος μύχιο καρδιά ψυχή

Αντώνυμα

ασπλαχνία απονιά σκληροκαρδία σκληρότητα αναισθησία γονέας γεννήτορας πρόγονος επιφάνεια εξωτερικό περίβλημα

Παραδείγματα χρήσης

  • Ένιωσε ένα παγωμένο ρίγος να διαπερνά τα σπλάχνα του μόλις αντίκρισε τον κίνδυνο.
  • Καμία μάνα δεν μπορεί να απαρνηθεί το ίδιο της το σπλάχνο, ό,τι λάθος κι αν έχει κάνει.
  • Οι μεταλλωρύχοι κατέβαιναν καθημερινά στα βαθιά σπλάχνα του βουνού.
  • Δεν έχει στάλα σπλάχνο μέσα του για τους ανθρώπους που υποφέρουν.