θαμπωμένος

επίθετο

1. Αυτός που έχει χάσει προσωρινά την καθαρή όρασή του εξαιτίας υπερβολικά έντονου φωτός.

2. (Μεταφορικά) Αυτός που νιώθει έντονο θαυμασμό ή γοητεία, έχοντας εντυπωσιαστεί βαθιά από κάτι λαμπρό ή σπουδαίο.

εκθαμβωμένος μαγεμένος γοητευμένος σαγηνευμένος εντυπωσιασμένος τυφλωμένος θολωμένος εκστασιασμένος πλανεμένος αποσβολωμένος κατάπληκτος ξεμυαλισμένος ζαλισμένος σκοτισμένος θαμπής

Ο οδηγός έμεινε για λίγα δευτερόλεπτα θαμπωμένος από τα μεγάλα φώτα του επερχόμενου φορτηγού.
Στεκόταν μπροστά στον πίνακα θαμπωμένος από τα έντονα χρώματα και τη δεξιοτεχνία του ζωγράφου.
Κοίταξε έξω από το θαμπωμένο παράθυρο του λεωφορείου προσπαθώντας να διακρίνει τη στάση.
Ήταν τόσο θαμπωμένη από τα πλούτη του, που δεν μπορούσε να διακρίνει τον πραγματικό του χαρακτήρα.