εκστασιασμένος

επίθετο

1. Αυτός που βρίσκεται σε κατάσταση έκστασης, βαθιάς μέθης των αισθήσεων ή μαγείας από υπερβολικό θαυμασμό.

2. Αυτός που διακατέχεται από υπέρμετρο ενθουσιασμό, αγαλλίαση ή έντονη συγκινησιακή φόρτιση.

συνεπαρμένος εκστατικός μαγεμένος καταγοητευμένος ξετρελαμένος κατενθουσιασμένος σαγηνευμένος εκθαμβωμένος θαμπωμένος γοητευμένος ενθουσιασμένος αγαλλιασμένος θεόληπτος απογειωμένος μεθυσμένος πλανεμένος παραληρηματικός απορροφημένος

Το κοινό παρακολουθούσε εκστασιασμένο τη συμφωνική ορχήστρα να ερμηνεύει το κορυφαίο έργο.
Έμεινε εκστασιασμένος μπροστά στο μοναδικό θέαμα του ηλιοβασιλέματος πάνω από τη θάλασσα.
Ήταν τόσο εκστασιασμένη με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, που άρχισε να χοροπηδάει από τη χαρά της.
Οι προσκυνητές άκουγαν εκστασιασμένοι τη μυσταγωγική ψαλμωδία μέσα στον κατάφωτο ναό.