κατατρεγμένος

επίθετο

1. Αυτός που υφίσταται συνεχείς διώξεις, εχθρότητα ή αδικίες από άλλους ανθρώπους, την εξουσία ή την κοινωνία.

2. Αυτός που βασανίζεται αδιάκοπα από τη μοίρα, τη φτώχεια ή αντίξοες συνθήκες ζωής· ο κακότυχος και ταλαιπωρημένος.

Συνώνυμα

κυνηγημένος καταδιωγμένος διωγμένος διωκόμενος καταπιεσμένος τυραννισμένος βασανισμένος ταλαιπωρημένος αδικημένος κακοπαθημένος πολυβασανισμένος αποδιωγμένος δύσμοιρος κακότυχος δυστυχής παρίας περιφρονημένος

Αντώνυμα

ευνοημένος προνομιούχος χαϊδεμένος καλότυχος τυχερός ευτυχής περιζήτητος απείραχτος ισχυρός

Παραδείγματα χρήσης

Άνοιξε το σπίτι του και πρόσφερε καταφύγιο σε κάθε κατατρεγμένο που είχε ανάγκη.
Σε όλη της τη ζωή ένιωθε μια κατατρεγμένη ύπαρξη, σημαδεμένη από τη φτώχεια και τις αδικίες.
Το μυθιστόρημα εξιστορεί τις περιπέτειες μιας οικογένειας κατατρεγμένων προσφύγων.
Οι κατατρεγμένοι αυτού του τόπου βρήκαν τελικά παρηγοριά και αλληλεγγύη στους κατοίκους του χωριού.