συνειδητοποίηση

ουσιαστικό

1. Η νοητική διεργασία ή το αποτέλεσμα της απόκτησης βαθιάς επίγνωσης, κατανόησης και αποδοχής μιας πραγματικότητας, ενός γεγονότος ή μιας κατάστασης.

2. Η απόκτηση κοινωνικής, πολιτικής ή ηθικής εγρήγορσης και υπευθυνότητας απέναντι σε ένα ζήτημα.

Συνώνυμα

επίγνωση συναίσθηση αντίληψη κατανόηση διαπίστωση αναγνώριση αφύπνιση εγρήγορση επαγρύπνηση εμβάθυνση φώτιση πολιτικοποίηση ξεστράβωμα

Αντώνυμα

ασυνειδησία άγνοια εθελοτυφλία αυταπάτη τύφλωση πλάνη αποχαύνωση ύπνωση αδιαφορία αναισθησία

Παραδείγματα χρήσης

Η συνειδητοποίηση των λαθών του ήταν το πρώτο βήμα για να αλλάξει στάση ζωής.
Χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να επέλθει η πλήρης συνειδητοποίηση του μεγέθους της καταστροφής.
Πρωταρχικός στόχος του σχολείου παραμένει η οικολογική συνειδητοποίηση των νέων γενεών.
Με τη συνειδητοποίηση των δικαιωμάτων τους, οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν καλύτερους όρους εργασίας.