αναιδής

επίθετο

1. Που συμπεριφέρεται χωρίς ντροπή ή αιδώ, δείχνοντας θράσος και αγνόηση προς τα κοινωνικά όρια.

2. Που εκφράζεται με προσβλητικό ή άκομψο τρόπο, παραβιάζοντας την ευπρέπεια και το σεβασμό προς τους άλλους.

Συνώνυμα

αυθάδης θρασύς αναίσχυντος αδιάντροπος φρέσκος ξεδιάντροπος ασεβής αγενής προκλητικός αλαζονικός εξυπνάκιας αδιάκριτος προσβλητικός απροκάλυπτος ωμός τολμηρός άξεστος

Αντώνυμα

σεμνός ευγενής ευγενικός ευπρεπής ταπεινός ντροπαλός διακριτικός προσηνής κύριος διακριτικό επιεικής διστακτικός κόσμιος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο αναιδής νεαρός διέκοψε τον ομιλητή χωρίς σεβασμό.
  • Η συμπεριφορά του ήταν αναιδής και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
  • Η αναιδής παρατήρηση στην παρέα δημιούργησε αμηχανία.
  • Η αναιδής στάση του απέναντι στους γονείς ήταν απαράδεκτη.