αναισχυντία

ουσιαστικό

1. Πλήρης έλλειψη ντροπής, αιδούς ή ηθικών φραγμών· προκλητικό θράσος και αδιαντροπιά στη συμπεριφορά.

2. Πράξη, λόγος ή εκδήλωση που μαρτυρά έλλειψη σεβασμού, προσβάλλει την κοινή ευπρέπεια ή εκφράζει ξετσιπωσιά.

Συνώνυμα

αδιαντροπιά ξεδιαντροπιά ξετσιπωσιά αναίδεια ιταμότητα θράσος αυθάδεια αισχρότητα απρέπεια προπέτεια χυδαιότητα προκλητικότητα κυνισμός ακολασία ασέλγεια ατιμία ασέβεια

Αντώνυμα

αιδημοσύνη ντροπή σεμνότητα ευπρέπεια κοσμιότητα συστολή ντροπαλότητα σεβασμός διακριτικότητα τιμιότητα ταπεινότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Είχε την αναισχυντία να ζητήσει και τα ρέστα, παρόλο που πιάστηκε επ' αυτοφώρω να κλέβει.
  • Η πολιτική του διαδρομή χαρακτηριζόταν από πρωτοφανή αναισχυντία και προκλητικό κυνισμό απέναντι στους πολίτες.
  • Δεν μπορώ να ανεχτώ άλλο τέτοιες αναισχυντίες και απρέπειες μέσα στον χώρο εργασίας.
  • Όλοι στο ακροατήριο έμειναν άναυδοι από την αναισχυντία των ψευδών ισχυρισμών του κατηγορουμένου.