ξενόφερτος

επίθετο

1. Αυτός που έχει εισαχθεί ή μεταφερθεί από το εξωτερικό ή από ξένο τόπο, συχνά με αρνητική ή υποτιμητική χροιά (ιδίως για ήθη, συνήθειες, ιδέες ή μόδες).

Συνώνυμα

εισαγόμενος επείσακτος ξενικός ξένος αλλότριος αλλοδαπός εξωγενής δάνειος αλλογενής επήλυς ετερόχθων παρείσακτος δυτικότροπος εξωτερικός ανοίκειος

Αντώνυμα

ντόπιος εγχώριος γηγενής αυτόχθων εντόπιος παραδοσιακός πατροπαράδοτος ενδογενής τοπικός εθνικός οικείος ιδιογενής

Παραδείγματα χρήσης

Πολλοί θεωρούν το Χάλογουιν ένα ξενόφερτο έθιμο που δεν ταιριάζει στην ελληνική παράδοση.
Η καθημερινή ομιλία των νέων κατακλύζεται από ξενόφερτες λέξεις και εκφράσεις.
Αρνήθηκε να υιοθετήσει τις ξενόφερτες μόδες και επέμεινε στο απλό, κλασικό στιλ.
Στην αρχή οι ιδέες του αντιμετωπίστηκαν με καχυποψία ως ξενόφερτες, αλλά σύντομα έγιναν αποδεκτές.