ομιλητής

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που εκφέρει προφορικό λόγο, που απευθύνεται σε κάποιον ή σε ακροατήριο.

2. Πρόσωπο που παρουσιάζει εισήγηση ή εκφωνεί λόγο σε συνέδριο, δημόσια εκδήλωση ή διάλεξη.

3. Φυσικός χρήστης μιας συγκεκριμένης γλώσσας.

ρήτορας ρήτωρ αγορητής εισηγητής αγορευτής δημηγόρος συνομιλητής συνδιαλεγόμενος συζητητής πανελίστας εκφωνητής παρουσιαστής κήρυκας λέκτορας

Ο κεντρικός ομιλητής του συνεδρίου ανέλυσε τις προοπτικές της τεχνητής νοημοσύνης.
Κάθε ομιλητής είχε στη διάθεσή του δέκα λεπτά για να εκθέσει τις απόψεις του.
Ως φυσικός ομιλητής της ελληνικής, αντιλαμβάνεται αμέσως τις λεπτές σημασιολογικές διαφορές.
Στο τέλος της εκδήλωσης, οι ομιλητές απάντησαν σε πλήθος ερωτήσεων από το κοινό.