πεθαμένος

επίθετο

1. Αυτός που δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή, που έχει αποβιώσει.

2. (Ως ουσιαστικό) Ο νεκρός.

3. (Μεταφορικά) Εξαιρετικά καταπονημένος ή εξαντλημένος από σωματική ή πνευματική κόπωση.

νεκρός αποθανών εκλιπών αποβιώσας συγχωρεμένος μακαρίτης τεθνεώς ψόφιος άψυχος άπνους ξεψυχισμένος σκοτωμένος εξαντλημένος κατάκοπος αφανισμένος σβησμένος τελειωμένος ανενεργός μαραμένος

Βρήκαν το μικρό πουλί πεθαμένο στην άκρη του κήπου.
Μετά από δώδεκα ώρες συνεχούς δουλειάς γύρισε σπίτι κυριολεκτικά πεθαμένος.
Τον χειμώνα το παραθαλάσσιο θέρετρο είναι εντελώς πεθαμένο, δεν κυκλοφορεί ψυχή.
Συγκεντρώθηκαν όλοι στο κοιμητήριο για να τιμήσουν τη μνήμη των πεθαμένων.