υποφερτός

επίθετο

1. Που μπορεί να αντέξει κάποιος σωματικά ή ψυχικά, που προκαλεί πόνο ή δυσφορία σε βαθμό που να αντέχεται.

2. Που βρίσκεται σε μέτριο ή αποδεκτό επίπεδο ποιότητας, χωρίς να είναι ιδιαίτερα καλός αλλά ούτε και κακός.

Συνώνυμα

ανεκτός ανεχτός βαστάσιμος βασταχτός διαχειρίσιμος παλευτός παλεύσιμος μέτριος αποδεκτός ικανοποιητικός επαρκής συμπαθητικός ανθρώπινος

Αντώνυμα

ανυπόφορος αφόρητος αβάσταχτος δυσβάσταχτος αβάστακτος ασήκωτος απαράδεκτος ανεπαρκής ανεπίτρεπτος

Παραδείγματα χρήσης

  • Μετά τη λήψη του παυσίπονου, ο πόνος στο δόντι έγινε αρκετά πιο υποφερτός.
  • Παρά τον καύσωνα, η θερμοκρασία στο νησί παρέμενε υποφερτή χάρη στο δροσερό αεράκι.
  • Το φαγητό στο φοιτητικό εστιατόριο δεν ήταν εξαιρετικό, αλλά τουλάχιστον ήταν υποφερτό.
  • Η καθημερινή πίεση στη δουλειά ήταν δύσκολη, αλλά με τη σωστή οργάνωση έγινε κάπως υποφερτή.