αμίλητος

επίθετο

1. Που δεν μιλάει ή μιλάει πολύ λίγο, διατηρώντας σιωπή.

2. Που εκδηλώνει σιωπή ή αποφυγή λόγου λόγω ντροπής, στοχασμού, επιφυλακτικότητας ή άρνησης επικοινωνίας.

Συνώνυμα

σιωπηλός λιγομίλητος βουβός μουγγός άφωνος άλαλος λακωνικός ήσυχος άναυδος αθόρυβος εσωστρεφής συγκρατημένος κλειστός

Αντώνυμα

ομιλητικός φλύαρος λαλίστατος πρόσχαρος επικοινωνιακός εκδηλωτικός κοινωνικός θορυβώδης γελαστός

Παραδείγματα χρήσης

  • Κράτησε όλη τη νύχτα αμίλητος, χωρίς να απαντήσει σε κανένα.
  • Η μητέρα έμεινε αμίλητη όταν άκουσε τα νέα.
  • Το δωμάτιο έμεινε αμίλητο όταν σταμάτησε η μουσική.
  • Οι φίλοι ήταν αμίλητοι από το σοκ του ατυχήματος.
  • Παρά τις ερωτήσεις, ο διευθυντής παρέμεινε αμίλητος.