επισημότητα

ουσιαστικό

1. Η ιδιότητα ή ο χαρακτήρας αυτού που τηρεί αυστηρά τους κανόνες του πρωτοκόλλου, των κοινωνικών ή διοικητικών τύπων.

2. Μεγαλοπρέπεια, σοβαρότητα ή λαμπρότητα που συνοδεύει μια τελετή, εκδήλωση ή κοινωνική περίσταση.

Συνώνυμα

τυπικότητα τελετουργικότητα επιβλητικότητα μεγαλοπρέπεια εγκυρότητα σοβαρότητα κύρος λαμπρότητα σεμνοπρέπεια ιεροπρέπεια βαρύτητα τυπολατρία νομιμότητα πρωτόκολλο

Αντώνυμα

ανεπισημότητα ατυπία οικειότητα απλότητα χαλαρότητα άνεση φυσικότητα αυθορμητισμός προχειρότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η δεξίωση προς τιμήν του ξένου ηγέτη οργανώθηκε με κάθε δυνατή επισημότητα.
  • Δεν χρειάζεται τόση επισημότητα ανάμεσά μας, γνωριζόμαστε τόσα χρόνια.
  • Η επισημότητα της στιγμής έκανε όλους τους παρευρισκόμενους να σωπάσουν.
  • Η συμφωνία απέκτησε επισημότητα μόνο μετά την υπογραφή των αρμόδιων υπουργών.