κατάχρηση

ουσιαστικό

1. Υπέρμετρη, αλόγιστη ή βλαπτική χρήση ενός πράγματος πέρα από τα επιτρεπτά ή υγιή όρια.

2. Αυθαίρετη ή παράνομη άσκηση εξουσίας, αρμοδιότητας ή δικαιώματος προς ίδιον όφελος.

Συνώνυμα

υπεξαίρεση αυθαιρεσία σφετερισμός ιδιοποίηση υπερβολή αμετρία ασυδοσία ατασθαλία διασπάθιση κακοδιαχείριση απάτη υπερβασία κακομεταχείριση παραβίαση ακρότητα λαμογιά κλοπή

Αντώνυμα

μέτρο εγκράτεια αυτοσυγκράτηση νομιμότητα τιμιότητα ευσυνειδησία σωφροσύνη αυτοέλεγχος μετριοπάθεια χρηστοήθεια λιτότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η συστηματική κατάχρηση αλκοόλ και φαρμάκων οδηγεί σε ανεπανόρθωτες βλάβες της υγείας.
  • Ο αξιωματούχος παραπέμφθηκε σε δίκη με την κατηγορία για κατάχρηση εξουσίας.
  • Ο έλεγχος των ορκωτών λογιστών αποκάλυψε τεράστια οικονομική κατάχρηση στα ταμεία του ιδρύματος.
  • Σας ζητώ συγγνώμη αν κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας σας, αλλά δεν έχω πού αλλού να μείνω απόψε.