νοητικός

επίθετο

1. Που σχετίζεται με τον νου, τη νόηση και τις διαδικασίες της σκέψης.

2. Που υπάρχει ή συντελείται αποκλειστικά στη σκέψη, μη υλικός ή αφηρημένος.

Συνώνυμα

διανοητικός πνευματικός εγκεφαλικός γνωστικός ιδεατός λογικός εννοιολογικός άυλος αφηρημένος θεωρητικός ψυχικός στοχαστικός φαντασιακός εσωτερικός

Αντώνυμα

σωματικός υλικός φυσικός χειρωνακτικός απτός χειροπιαστός οργανικός βιολογικός αισθητηριακός εμπειρικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η καθημερινή εξάσκηση και το διάβασμα συμβάλλουν στη διατήρηση των νοητικών λειτουργιών στην τρίτη ηλικία.
  • Μετά από οκτώ ώρες συνεχούς μελέτης ένιωθε έντονη νοητική κόπωση.
  • Έκανε έναν γρήγορο νοητικό υπολογισμό για να βρει το συνολικό κόστος των αγορών.
  • Πριν ξεκινήσει την παρουσίαση, σχημάτισε έναν νοητικό χάρτη με τα κύρια σημεία της ομιλίας του.