στοχοποίηση

ουσιαστικό

1. Η υπόδειξη ή μετατροπή προσώπου, κοινωνικής ομάδας ή οντότητας σε αντικείμενο επίθεσης, εχθρότητας, δυσμενούς κριτικής ή διώξεων.

2. Ο καθορισμός και η εστίαση σε συγκεκριμένους στόχους ή κοινό στο πλαίσιο ενός στρατηγικού σχεδιασμού.

Συνώνυμα

στόχευση στοχοθεσία ενοχοποίηση θυματοποίηση δακτυλοδειξία εστίαση επικέντρωση διαπόμπευση αποδιοπόμπηση διωγμός καταδίωξη διασυρμός κατατρεγμός προσανατολισμός

Αντώνυμα

προστασία υπεράσπιση απενοχοποίηση κάλυψη αποκατάσταση αθώωση ασυλία αδιαφορία αποπροσανατολισμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η δημόσια στοχοποίηση του δημοσιογράφου προκάλεσε την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων αρχών.
  • Οι οργανώσεις καταγγέλλουν τη συστηματική στοχοποίηση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
  • Στη νέα καμπάνια δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στη σωστή στοχοποίηση του νεανικού κοινού.
  • Ο πολιτικός έκανε λόγο για προσωπική στοχοποίησή του από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.