ανεπιτυχής

επίθετο

1. Που δεν είχε επιτυχία, που κατέληξε σε αποτυχία ή δεν κατόρθωσε να επιτύχει τον επιδιωκόμενο σκοπό.

2. Που δεν κρίνεται ικανοποιητικός, εύστοχος ή καλαίσθητος ως προς το αποτέλεσμά του.

Συνώνυμα

αποτυχημένος άστοχος ατελέσφορος ατυχής άκαρπος άγονος απρόσφορος ανώφελος μάταιος ανεπαρκής άπρακτος ναυαγισμένος στραβός άκυρος

Αντώνυμα

επιτυχής επιτυχημένος εύστοχος τελεσφόρος αποτελεσματικός καρποφόρος γόνιμος πρόσφορος αποδοτικός επωφελής νικηφόρος

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ανεπιτυχής προσπάθεια της ομάδας να ανατρέψει το σκορ οδήγησε στον αποκλεισμό της από τη διοργάνωση.
  • Μετά από τρεις ανεπιτυχείς δοκιμές, οι ερευνητές αποφάσισαν να αλλάξουν εντελώς τη μεθοδολογία τους.
  • Το νέο θεατρικό έργο θεωρήθηκε καλλιτεχνικά ανεπιτυχές από τους περισσότερους κριτικούς.
  • Ο γιατρός εξήγησε στην οικογένεια τους λόγους για τους οποίους η χειρουργική επέμβαση υπήρξε ανεπιτυχής.