άκαιρος

επίθετο

1. Που συμβαίνει ή εκδηλώνεται σε ακατάλληλη χρονική στιγμή, μη ανταποκρινόμενος στις ανάγκες του παρόντος χρόνου.

2. Που επισυμβαίνει πρόωρα, πριν από τη φυσική ή αναμενόμενη ώρα.

3. Που είναι αταίριαστος, ανάρμοστος ή απρεπής για τις περιστάσεις.

Συνώνυμα

ανεπίκαιρος παράκαιρος ακατάλληλος πρόωρος ανάρμοστος αταίριαστος άστοχος απρόσφορος αδόκιμος απρεπής εκπρόθεσμος άσχετος αψυχολόγητος ξεκούδουνος ανεπιθύμητος

Αντώνυμα

έγκαιρος επίκαιρος κατάλληλος εύστοχος πρόσφορος ταιριαστός αρμόζων σωστός ορθός συντονισμένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Η παρέμβασή του στη συνέλευση θεωρήθηκε εντελώς άκαιρη και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
  • Ο άκαιρος θάνατος του νεαρού δημιουργού στέρησε την τέχνη από ένα σπάνιο ταλέντο.
  • Το να κάνεις τέτοια αστεία σε μια κηδεία είναι τουλάχιστον άκαιρο.
  • Οι άκαιρες απαιτήσεις της εργοδοσίας οδήγησαν τελικά σε ναυάγιο τις διαπραγματεύσεις.