αποστερημένος

επίθετο

1. Αυτός από τον οποίο έχουν αφαιρεθεί ή στον οποίο λείπουν βασικά υλικά, πνευματικά ή συναισθηματικά αγαθά.

2. Αυτός που έχει χάσει νόμιμα δικαιώματα, προνόμια ή εξουσία με απόφαση αρχής.

Συνώνυμα

στερημένος απογυμνωμένος ενδεής άπορος άκληρος ξεγυμνωμένος αναγκεμένος εξαθλιωμένος φτωχός αδικημένος πεινασμένος ακτήμονας κατατρεγμένος ανέστιος μειονεκτικός

Αντώνυμα

προνομιούχος εφοδιασμένος ευνοημένος προικισμένος ευκατάστατος πλούσιος χορτάτος πλήρης καλυμμένος ευδαίμων

Παραδείγματα χρήσης

  • Τα παιδιά στις πιο αποστερημένες γειτονιές της μεγαλούπολης στερούνται βασικές υποδομές εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας.
  • Μετά την καταδικαστική απόφαση έμεινε αποστερημένος από τα πολιτικά του δικαιώματα.
  • Μεγαλώνοντας σε ένα ψυχρό περιβάλλον, ένιωθε συναισθηματικά αποστερημένος και απομονωμένος.
  • Ο πόλεμος άφησε τον πληθυσμό εντελώς αποστερημένο από τρόφιμα, φάρμακα και καθαρό νερό.