ανομοιότητα

ουσιαστικό

1. Η έλλειψη ομοιότητας ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα πρόσωπα, πράγματα ή καταστάσεις· η ιδιότητα του να διαφέρει κανείς από κάποιον ή κάτι άλλο.

2. Συγκεκριμένο σημείο ή χαρακτηριστικό στο οποίο διαπιστώνεται διαφορά ανάμεσα σε συγκρινόμενα στοιχεία.

Συνώνυμα

διαφορά διαφορετικότητα ανομοιομορφία ετερότητα ετερογένεια ανισότητα απόκλιση διαφοροποίηση ασυμφωνία ασυμμετρία ασυμβατότητα αντίθεση δυσαρμονία διάσταση παραλλαγή

Αντώνυμα

ομοιότητα ομοιομορφία ομοιογένεια ταυτότητα ταυτοσημία ισότητα αντιστοιχία αναλογία συγγένεια συμφωνία συνάφεια

Παραδείγματα χρήσης

  • Παρά τη φαινομενική τους ανομοιότητα, τα δύο αδέρφια μοιράζονται τις ίδιες βασικές αξίες.
  • Ο ερευνητής κατέγραψε με ακρίβεια κάθε ανομοιότητα ανάμεσα στα δύο αρχαία χειρόγραφα.
  • Η γενετική ανομοιότητα μεταξύ των πληθυσμών αποδείχθηκε μικρότερη από ό,τι αναμενόταν.
  • Οι έντονες ανομοιότητες στον τρόπο ζωής και τις συνήθειές τους προκάλεσαν τελικά ρήξη στη σχέση τους.